Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Χωρίς Κατηγορία’ Category

Closed!

Hello,
αυτό το blog είναι πλέον κλειστό. Θα το αφήσω όμως, γιατί από όσο βλέπω από τα hits υπάρχουν συζητήσεις που δεν έχουν λάβει ακόμη τέλος και incoming links. Από εδώ και πέρα μπορείτε να βρείτε όλα τα posts μου στο convalesco.
Cya WordPress!

Read Full Post »

Σήμερα είναι Παρασκευή. Αύριο μπαίνω πάλι στη μονάδα. Βέβαια η κατάσταση τώρα είναι πολύ καλύτερη από πριν. Θα είμαστε μία μέσα μία έξω, ειδικά οι παλιότεροι. Σκέφτομαι να δώσω 150 € σε ένα φίλο και να νοικιάσω το δωμάτιο που έχει σπίτι του. Ένας μήνας μου έμεινε στην Κομοτηνή θα φροντίσω να είναι καλός. Οι προηγούμενοι τέσσερις πέρασαν με εμπλοκές και άδειες.
Έφτασα και στο τελευταία στάδιο της αυτοκαταστροφής. Είχα να το κάνω από τότε που ήμουν φοιτητής. Βέβαια τότε το έκανα σε ασύλληπτα επίπεδα. Ύπνος, ελάχιστος, δουλειά, λιώσιμο στον υπολογιστή. Τις ελάχιστες φορές που βγήκα τα “είδα όλα” που λέμε. Είδα όσους ήθελα και δεν ήθελα να δω, έκανα ενδιαφέρουσες γνωριμίες. Όχι ότι εντυπωσιάζομαι εύκολα από αυτήν την πόλη, πλέον, αλλά υπάρχει πάντα κάτι καινούριο να γνωρίσεις, ευτυχώς.
Η επιστροφή μου στο στρατόπεδο με βρίσκει με ανάμεικτα συναισθήματα Έχω λιώσει στον υπολογιστή και θέλω να ξεκολλήσω λίγο. Υπολογιστή στην δουλειά, που παρεμπίπτοντος πήγα πολύ καλά αυτές τις δύο εβδομάδες, υπολογιστή και στο σπίτι έχω φρικάρει. Κλασικά αυτά που ήθελα να κάνω δεν έγιναν, π. χ. να στίσω το UPS στον home server για να είναι up παρά τα black out του (π)ΟΤΕ. Δεν πήρα το UPS, δεν είχε ετοιμοπαράδοτα!?! Οπότε κατά συνέπεια δεν έστισα ούτε τα OpenVPN, DNSMasq, pf Firewall/NAT που ήθελα.
Η Δράμα μένει πάντα η ίδια, μετά από 48 ώρες στην πόλη αυτή, είναι λες και δεν έχεις φύγει ποτέ! Πως είναι οι ταινίες που γυρίζει ο “ξενιτεμένος” στην παλιά του πόλη και είναι γεμάτος συγκινήσεις; Ε, αυτό το πράγμα για να το ζήσεις στην Δράμα θέλεις μια εικοσαετία σίγουρα. Με πέντε κι έξι χρόνια δεν κάνεις τίποτα, βρίσκεις τους ίδιους ανθρώπους στις ίδιες θέσεις. Σε προηγούμενο post έχω γράψει πόσο σιχαίνομαι το να είναι στατικός κάποιος, ε εδώ σου δίνουν όλοι την εντύπωση ότι είναι. Δεν λέω ότι είναι, απλώς αυτή την εντύπωση δίνουν. Δεν είναι κακό, μπορεί να είναι ευτυχισμένοι έτσι.
Νομίζω ότι πρώτη φορά μου λείπει τόσο πολύ το Μιλάνο. Όχι οι άνθρωποι, η πόλη, η φοιτητική ζωή που νιώθω ότι δεν χόρτασα και κόπηκε απότομα. Δεν θα μου άρεσε να ζήσω εκεί, μόνο να πάω ξανά στο πανεπιστήμιο μου από την αρχή. Κι όχι για τα μαθήματα, μόνο για να ζήσω ακόμη περισσότερα κι ακόμη πιο έντονα, μια πόλη που έχει να δώσει πάρα πολλά σε αυτούς που θα ψάξουν πολύ για να τα πάρουν. Δεν τα δίνει απλόχερα, αλλά είναι ατελείωτη!
Αχαριστία; Μπορεί. Βαριέμαι αν βγω από το σπίτι και δεν βλέπω την ώρα να τελειώσω με τον φανταρικό να ξανά αρχίσει η ζωή μου. Είναι λες και με έχουν κλείσει σε μια βιτρίνα Όχι ότι από τότε που πήγα φαντάρος δεν έζησα όμορφες στιγμές. Μπορώ να πω ότι έζησα αρκετά περισσότερα από εκείνα που περίμενα. Δεν ήταν τόσο μαύρη περίοδος, όσο φανταζόμουν και προμηνύεται ακόμη καλύτερη.

Read Full Post »

            Είμαι φαντάρος εδώ και δύο εβδομάδες. Το προηγούμενο Σάββατο ορκίστηκα «να υπερασπίζομαι την πατρίδα και εν τέλη να διάγω ως πιστός και τίμιος στρατιώτης». Ο όρκος είναι το λιγότερο ανόητος. Λοιπόν δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για το στρατόπεδο. Είναι πάρα πολύ καλό για στρατόπεδο, το φαγητό είναι άψογο και σε ποσότητες. Οι ανώτεροι μου είναι πολύ καλοί με ελάχιστες εξαιρέσεις.

            Το πρώτο ευτράπελο που θέλω να αναφέρω προέρχεται από (που αλλού) τον Χριστιανικό ναό που έχουμε στο στρατόπεδο. Ο ιερέας έβγαλε έναν φλογερό λόγο. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, μας είπε ότι όσοι δεν πιστεύουν στον Θεό και την Εκκλησία (την Ελληνική αυτοκέφαλη εννοείτε, δηλαδή μόνο οι Έλληνες…) θα πρέπει να μας απαλλάξουν με τον θάνατο τους.

            Μου έκανε εντύπωση. Το ερώτημα μου είναι: «Γιατί ο στρατός και η εκκλησία είναι τόσο στενά συνδεδεμένοι;». Μετά από 45 δευτερόλεπτα σκέψεις βρήκα την απάντηση. Και οι δύο αυτές «οργανώσεις» απειλούνται θανάσιμα από την αμφισβήτηση. Αν αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πριν πάμε φαντάροι, τότε θα καταλάβουμε ότι είναι τελείως άχριστη σπατάλη δημόσιου χρήματος. Αν σκεφτούμε για τις καλές προθέσεις που έχει η εκκλησία τότε μπορεί να μάθουμε ότι δεν υπήρξε ποτέ κρυφό σχολείο (1821 κτλ), ότι η καθολική εκκλησία στήριξε τον Χίτλερ στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο παρόλο που γνώριζε για τον αφανισμό των Ευρέων ή μάλλον, για τον αφανισμό γενικότερα.

            Υποκριτές και οι μεν και οι δε, δεινόσαυροι, κατάλοιπα μιας ρατσιστικής αμόρφωτης κοινωνίας. Χρειάζονται; Μακάρι ο στρατός να μην χρειαζόταν καθόλου. Δυστυχώς χρειάζεται. Αναρωτιέμαι τι στρατό μισθοφόρων θα είχαμε αν δίναμε όλα τα χρήματα που δίνουμε, σαν κράτος, σε στρατόπεδα κι υψηλόβαθμα στελέχη που τα ξύνουν όλη μέρα, μέσα σε αυτά τα στρατόπεδα. Ένας Ανθυπολοχαγός από την σχολή ευελπίδων (όνομα για σχολή, «ευελπίδων», βέβαια η ελπίδα, το αύριο της Ελλάδος βγαίνει από αυτήν την σχολή!), παίρνει αρχικό μισθό 1.000 ευρώ καθαρά + ασφάλειες κτλ. Μην ρωτάτε, το εργασιακό περιβάλλων είναι άθλιο. Μόνο από ανάγκη πας εκεί.

            Είμαι πολύ αισιόδοξος για το μέλλον. Αν και τα τελευταία γεγονότα στην Τουρκία είναι αξιοθρήνητα. Δυστυχώς μας έδειξε για μια ακόμη φορά η Τουρκία πόσο μακριά είναι από τις Ευρωπαϊκές χώρες, φυσικά κι από την Ελλάδα.

            Τέλος να πω ότι τα «σκηνικά» δεν λείπουν, κάθε άλλο. Κάθε ημέρα που περνάει γελάς όλο και παραπάνω με ευτράπελα που συμβαίνουν, a la «Λούφα και Παραλλαγή» στο στρατόπεδο. Πάντως ο στρατός είναι το πιο γραφειοκρατικό, δυσλειτουργικό, σύστημα που έχω δει. Οι διαδικασίες είναι απαρχαιωμένες και τραγικές το λιγότερο. Η οργάνωση δεν υπάρχει. Αυτό πιστεύω ότι γίνεται γιατί η επικοινωνία είναι απόλυτα μονόδρομη, από πάνω προς τα κάτω. Ότι διατάξει ο ανώτερος γίνεται χωρίς συζήτηση. Ακόμη κι αν είναι ανοησία. Φυσικά για αυτό λέμε ότι εκεί που σταματάει η λογική αρχίζει ο στρατός. Μια από τις πιο τραγικές αγγαρίες που έκανα, ήταν να σκουπίσω μαζί με τον υπόλοιπο λόχο, την πλαγιά ενός βουνού. Δηλαδή έλεος! Πως σκατά σκουπίζεις με σκούπα ένα βουνό; Έπρεπε λέει να μαζέψουμε τα φύλλα. Φυσικά την επόμενη μέρα είχαν ξαναπέσει άλλα φύλλα.

            Τώρα είμαι Αθήνα και περνάω πολύ καλά! Η πόλη είναι super πολύ ανώτερη από την Θεσσαλονίκη. Τουλάχιστον για τα δικά μου γούστα. Ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον έρθω για να ζήσω. Προς το παρών θα έρχομαι μόνο για διακοπές.

Read Full Post »

    Αύριο το πρωί ξημερώματα φεύγω για Αθήνα και μεθαύριο παρουσιάζομαι! Δεν θα πω που ακριβώς, δεν είναι ο Αυλώνας! Το ηθικό έχει πιάσει πάτο, δεν σας το κρύβω, σπάω το κεφάλι μου για να δώσω μια λογική εξήγηση σε αυτήν την παράλογη μαλακία που λέγεται στρατός όμως δεν μπορώ.

    Αυτό θα είναι το τελευταίο μου post για καιρό (λογικά). Να ‘στε όλοι καλά σας εύχομαι και τα λέμε σε περίπου 1 μήνα!

Read Full Post »

Super Hero

Your results:
You are The Flash

The Flash
70%
Hulk
70%
Green Lantern
65%
Catwoman
60%
Supergirl
50%
Wonder Woman
45%
Spider-Man
40%
Superman
40%
Robin
37%
Iron Man
35%
Batman
30%
Fast, athletic and flirtatious.


Click here to take the «Which Superhero are you?» quiz…

Read Full Post »

quote from the movie Paycheck

– You don’t believe in second chances, do you?
– From my experience, ah.. No.

Καλά κάνεις φίλε μου 🙂

Read Full Post »