Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Στρατός’ Category

Στρατός

Δυστυχώς λόγο στρατού δεν έχω πολλές άδειες. Η μονάδα στην οποία έχω πάει είναι σχετικά καλή, αλλά για να πάρεις άδεια πρέπει να περάσει αρκετός καιρός. Μας πάει μία μέσα, μία έξω, κατά μέσω όρο, που από όσο λένε είναι καλά. Η κατάσταση είναι «προβλεπόμενη¨, που σημαίνει τυπική, αλλά παλεύετε με λίγο ζόρι. Η άποψη μου για το στρατό δεν έχει αλλάξει καθόλου. Ίσα ίσα, ενδυναμώνετε μέρα με την ημέρα. Είναι χάσιμο χρόνου, άσκοπο. Λιώσιμο χωρίς προηγούμενο, βλακεία και σπατάλη στο αποκορύφομα. Οι στρατιωτικοί νομίζουν ότι διαμορφώνουν τον χαρακτήρα μας. Ίσως να παίξουν κάποιο ρόλο, σε 18χρονα. Σε μας δεν πιάνει τίποτα. Μπορεί να λέω ναι και «μάλιστα» η άποψη μου δεν αλλάζει. Αν έχετε συγγενή στρατιωτικό να τον προσέχετε. Θα χρειαστεί σίγουρα βοήθεια.

Advertisements

Read Full Post »

            Είμαι φαντάρος εδώ και δύο εβδομάδες. Το προηγούμενο Σάββατο ορκίστηκα «να υπερασπίζομαι την πατρίδα και εν τέλη να διάγω ως πιστός και τίμιος στρατιώτης». Ο όρκος είναι το λιγότερο ανόητος. Λοιπόν δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για το στρατόπεδο. Είναι πάρα πολύ καλό για στρατόπεδο, το φαγητό είναι άψογο και σε ποσότητες. Οι ανώτεροι μου είναι πολύ καλοί με ελάχιστες εξαιρέσεις.

            Το πρώτο ευτράπελο που θέλω να αναφέρω προέρχεται από (που αλλού) τον Χριστιανικό ναό που έχουμε στο στρατόπεδο. Ο ιερέας έβγαλε έναν φλογερό λόγο. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, μας είπε ότι όσοι δεν πιστεύουν στον Θεό και την Εκκλησία (την Ελληνική αυτοκέφαλη εννοείτε, δηλαδή μόνο οι Έλληνες…) θα πρέπει να μας απαλλάξουν με τον θάνατο τους.

            Μου έκανε εντύπωση. Το ερώτημα μου είναι: «Γιατί ο στρατός και η εκκλησία είναι τόσο στενά συνδεδεμένοι;». Μετά από 45 δευτερόλεπτα σκέψεις βρήκα την απάντηση. Και οι δύο αυτές «οργανώσεις» απειλούνται θανάσιμα από την αμφισβήτηση. Αν αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πριν πάμε φαντάροι, τότε θα καταλάβουμε ότι είναι τελείως άχριστη σπατάλη δημόσιου χρήματος. Αν σκεφτούμε για τις καλές προθέσεις που έχει η εκκλησία τότε μπορεί να μάθουμε ότι δεν υπήρξε ποτέ κρυφό σχολείο (1821 κτλ), ότι η καθολική εκκλησία στήριξε τον Χίτλερ στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο παρόλο που γνώριζε για τον αφανισμό των Ευρέων ή μάλλον, για τον αφανισμό γενικότερα.

            Υποκριτές και οι μεν και οι δε, δεινόσαυροι, κατάλοιπα μιας ρατσιστικής αμόρφωτης κοινωνίας. Χρειάζονται; Μακάρι ο στρατός να μην χρειαζόταν καθόλου. Δυστυχώς χρειάζεται. Αναρωτιέμαι τι στρατό μισθοφόρων θα είχαμε αν δίναμε όλα τα χρήματα που δίνουμε, σαν κράτος, σε στρατόπεδα κι υψηλόβαθμα στελέχη που τα ξύνουν όλη μέρα, μέσα σε αυτά τα στρατόπεδα. Ένας Ανθυπολοχαγός από την σχολή ευελπίδων (όνομα για σχολή, «ευελπίδων», βέβαια η ελπίδα, το αύριο της Ελλάδος βγαίνει από αυτήν την σχολή!), παίρνει αρχικό μισθό 1.000 ευρώ καθαρά + ασφάλειες κτλ. Μην ρωτάτε, το εργασιακό περιβάλλων είναι άθλιο. Μόνο από ανάγκη πας εκεί.

            Είμαι πολύ αισιόδοξος για το μέλλον. Αν και τα τελευταία γεγονότα στην Τουρκία είναι αξιοθρήνητα. Δυστυχώς μας έδειξε για μια ακόμη φορά η Τουρκία πόσο μακριά είναι από τις Ευρωπαϊκές χώρες, φυσικά κι από την Ελλάδα.

            Τέλος να πω ότι τα «σκηνικά» δεν λείπουν, κάθε άλλο. Κάθε ημέρα που περνάει γελάς όλο και παραπάνω με ευτράπελα που συμβαίνουν, a la «Λούφα και Παραλλαγή» στο στρατόπεδο. Πάντως ο στρατός είναι το πιο γραφειοκρατικό, δυσλειτουργικό, σύστημα που έχω δει. Οι διαδικασίες είναι απαρχαιωμένες και τραγικές το λιγότερο. Η οργάνωση δεν υπάρχει. Αυτό πιστεύω ότι γίνεται γιατί η επικοινωνία είναι απόλυτα μονόδρομη, από πάνω προς τα κάτω. Ότι διατάξει ο ανώτερος γίνεται χωρίς συζήτηση. Ακόμη κι αν είναι ανοησία. Φυσικά για αυτό λέμε ότι εκεί που σταματάει η λογική αρχίζει ο στρατός. Μια από τις πιο τραγικές αγγαρίες που έκανα, ήταν να σκουπίσω μαζί με τον υπόλοιπο λόχο, την πλαγιά ενός βουνού. Δηλαδή έλεος! Πως σκατά σκουπίζεις με σκούπα ένα βουνό; Έπρεπε λέει να μαζέψουμε τα φύλλα. Φυσικά την επόμενη μέρα είχαν ξαναπέσει άλλα φύλλα.

            Τώρα είμαι Αθήνα και περνάω πολύ καλά! Η πόλη είναι super πολύ ανώτερη από την Θεσσαλονίκη. Τουλάχιστον για τα δικά μου γούστα. Ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον έρθω για να ζήσω. Προς το παρών θα έρχομαι μόνο για διακοπές.

Read Full Post »

            Το πρώτο και μάλλον το τελευταίο μου Post από την Σπάρτη! Έφτασα μια ημέρα πιο νωρίς. Μπαίνω αύριο. Σε λίγο θα πάω να δω τον μεγάλο τελικό ανάμεσα σε στον Παναθηναϊκό και την ΤΣΣΚΑ Μόσχας.

            Αν και μέχρι εχθές είχα πάρει την κάτω βόλτα, έφυγα χωρίς να χαιρετήσω κανένα φίλο, σήμερα από την στιγμή που πάτησα το πόδι μου στην Αθήνα πήρα τα πάνω μου. Ξαφνικά άρχισα να βλέπω τι θα κερδίσω από αυτήν την εμπειρία. Μπορώ να πω ότι υπάρχει ένας μικρός ενθουσιασμός και μια αγωνία για αύριο.

            Από την Αθήνα έφτασα στην Σπάρτη. Μετά από 3,5 ώρες λεωφορείο έφτασα στην Σπάρτη. Τι να πω για αυτήν την πόλη; Είναι η πόλη του Λεωνίδα και των 300. Τέλος. End of the story. Τα πάντα μου φαίνονται «παλιά». Έζησα 6 χρόνια στο Μιλάνο, προέρχομαι από μια επαρχιακή πόλη (Δράμα) και παρόλα αυτά η Σπάρτη μου φαίνεται εντελώς χωριό. Σίγουρα η άποψη μου δεν είναι ασφαλής μιας και είμαι εδώ μερικές ώρες μονάχα. Δεν σκοπεύω να μείνω και πολύ φυσικά. Όσο χρειαστεί μόνο.

            Το εστιατόριο που έφαγα το μεσημεριανό ήταν μέτριο. Στο menu είχε μια ταπεινή αναφορά στην ιστορία της πόλης. Έλεος, get over it, έγινε πολύ παλιά δεν μπορείς να πατήσεις σε αυτό! Τα κτήρια είναι άσχημα, αλλά εδώ που τα λέμε αναλογικά με τις Ιταλικές πόλεις, οι Ελληνικές είναι άσχημες έτσι κι αλλιώς. Παρόλα αυτά, αν βγάλεις του φαντάρους, που τους ξεχωρίζεις άνετα, λόγω αμφίεσης και κουρέματος, οι άλλοι  όλοι μοιάζουν σαν να ζουν σε ένα μεγάλο χωριό. Αυτή είναι η εντύπωση που μου δίνουν. Αν και μου έχουν μιλήσει πολύ άσχημα για την Σπάρτη, και τους κατοίκους της, σε ότι αφορά την αντιμετώπιση τους στους φαντάρους, δεν έχω κανένα παράπονο για την ώρα. Ίσως είναι η πρώτη και τελευταία έξοδο στην πόλη αυτή. Αν πάρω 3ήμερη άδεια 90% θα φύγω στην Αθήνα. Μακάρι να μπορέσω να δω τον Τελικό του Champions League! Να στηρίξω την ομάδα μου (AC Milan) από κοντά μετά από σχεδόν 1 χρόνο (από τότε έχω να πάω στο San Siro).

            Το μόνο πραγματικά θετικό που είδα, είναι οι κοπελίτσες. Ενώ στην βόρεια Ελλάδα, έχουμε πολλές κοπέλες με «χοντρή περιφέρεια», εδώ οι περισσότερες μοιάζουν να είναι «στιλάκια». Ομορφούλες και πολύ κακοντυμένες, αν και μετά από αυτά που είδα στο Greendelwald τίποτα δεν με εκπλήσσει πλέον!

            Αν μου έλεγαν να ζήσω εδώ θα έδενα μια μαύρη πέτρα γύρω από τον λαιμό μου και θα έπαιρνα τον δρόμο για το πιο κοντινό λιμάνι.

            Δεν ξέρω αν είναι, πάντως οι περισσότεροι μοιάζουν άξεστοι.

Read Full Post »

Σε ένα μήνα και κάτι ημέρες θα αρχίσει η στρατιωτική μου θητεία. Περιμένω πως και πώς να τελειώσει αυτή η δωδεκάμηνη διακοπή από τις συνηθισμένες δραστηριότητες μου για να αρχίσω την ζωή μου, όπως την ονειρευόμουνα από μικρός, πολύ δουλειά, λογαριασμό σε κανένα, σπίτι μόνος, κτλ.

Η απόφαση να πάω φαντάρος για να τελειώνω με αυτό το τροχοπέδη πάρθηκε τον Νοέμβριο. Δεν πήγα με την σειρά του Φεβρουαρίου γιατί είχα είδη κλείσει εισιτήρια και ξενοδοχεία στην Ελβετία. Δεν ήθελα να μπω «τόσο νωρίς».

Δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάζομαι με την ιδέα. Το χειρότερο είναι πως όλα έχουν σταματήσει. Δεν θέλω να δώσω μαθήματα, δεν έχω όρεξη για δουλειά, δεν έχω όρεξη για τίποτα, απλά γιατί σε λίγο θα μπω «μέσα» και για 12 μήνες θα είμαι εσώκλειστος μαζί με μερικές χιλιάδες ακόμη φαντάρους.

Η αντίδραση των γυναικών με «χαλάει» πολύ: «Έλα μωρέ! Ένας χρόνος είναι.. πως κάνετε έτσι, θα γίνεις άντρας!». Όσο άντρας έγινα μετά την πρώτη μου φορά με γυναίκα, τόσο θα γίνω και μετά τον στρατό, δηλαδή λίγο έως καθόλου. Απλά θα χάσω 12 μήνες από την ζωή μου, με τον πιο ηλίθιο τρόπο. Καλύτερα να κοπροσκύλιαζα στα μπαράκια της Αθήνας, δουλεύοντας νύχτα, να λιώνομαι στα ποτά και στα ξενύχτια παρά να έχω έναν ηλίθιο 19χρόνο πάνω από το κεφάλι μου να με στολίζει με επίθετα. Δεν είμαι τόσο αντιδραστικός, αν χρειαστεί θα κάνω και τον Κινέζο, απλά και μόνο για να περάσει η ώρα να τελειώσει το «χώσιμο» να πάω για ύπνο. Οι πιο παλιοί πετάνε quotes του στυλ: «Ρε εσείς μια χαρά είστε! Εμείς πηγαίναμε για 24 μήνες ρε! Και δεν μας έδιναν άδειας να πάμε σπίτι!». Εντάξει ρε φίλε, ήταν λογικό αυτό; Αποκόμισες κάτι από αυτό; Έγινες πιο «άντρας»; Είσαι ο Rambo τώρα;

Μαλακίες. Δεν με ενδιαφέρει αν έχει απαλύνει ο στρατός, αν θα περάσω καλά επειδή έχω μέσον ή αν θα με λιώσουν επειδή δεν έχω κανένα και έκανα 5 ή 6 βλακείες. Το θέμα μου, είναι ο χαμένος χρόνος και η βλακεία της 12μηνης θητείας. Γιατί δεν την κάνουν τρίμηνη; Τι είναι αυτό που κάνεις μετά την εκπαίδευση στο κέντρο, που είναι τόσο σημαντικό για το Ελληνικό κράτος;

Φυσικά οι στρατόγκαυλοι θα αρχίσουν τις μαλακίες περί Τουρκίας, λες και το θέμα θα το λύσουμε εμείς, 200 φαντάροι με νεροπίστολα.

Κι ας πούμε, ότι σέβομαι την άποψη αυτών που τους αρέσει ο πόλεμος ο Στρατός κι όλα τα σχετικά, και δεν τους θεωρώ ηλίθιους. Γιατί δεν παίρνουν μόνο ΕΠΟΠ όπως κάνουν σε Ιταλία, Γερμανία κτλ;

Το τραγούδι της Βανέσσας Αδαμοπούλου είναι πολύ καλά γραμμένο. Οι στίχοι του μετράνε όσο τίποτα. Το γαμώτο είναι ότι θα χάσω 12 μήνες από τα 25 στα 26, στην «καλύτερη ηλικία» για να μαλακίζομαι 12 μήνες στον Ελληνικό στρατό.

Φυσικά, όπως καθορίζει ο νόμος του Murphy, του μεγαλύτερου φιλοσόφου του 21ού αιώνα, μια μέρα πριν να μπω θα φοβάμαι, πως θα συμβεί το χειρότερο. Κάτι το οποίο έπρεπε να συμβεί εδώ και 6 μήνες ας πούμε, θα σου συμβεί λίγο πριν μπεις επίσημα στο «σφαγείο», έτσι για να σου έρχονται τάσεις αυτοκτονίας όταν βαράς σκοπιές, ενώ θα ‘πρεπε να είσαι με το γκομενάκι σε καμιά παραλία, με το cabrio αμαξάκι σου, τη μηχανή σου, τους φίλους σου, κτλ. Φυσικά οι δικοί μου φίλοι, είναι τόσο μπάσταρδοι που θα μου δίνουν live αναφορά από κάθε event για να ξέρω τι χάνω.

Δεν είναι τίποτα, το ξέρω, θα περάσει το ξέρω, αλλά όπως δήλωσε και ο κολλητός, φαντάρος για ένα 5μηνο ακόμη: «Ο στρατός φίλε, είναι η μεγαλύτερη μαλακία που υπάρχει. Πριν μπεις το ξέρεις, όταν μπαίνεις όμως, το πιστοποιείς.». Στις 07/05 θα έχω και προσωπική άποψη!

Read Full Post »