Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Κοινωνικά’ Category

Σήμερα είχα μια συζήτηση στην σκοπιά, με έναν χημικό 29 ετών. Κάναμε μια γενικότερη συζήτηση γύρω από την κατάσταση στην Ελλάδα, οικονομική πολιτική και την γενικότερη αρνητική κατάσταση. Την εφορία, το ασφαλιστικό, την παιδεία. Καταλήξαμε ότι δεν φταίει τόσο το σύστημα, όσο τα άτομα που το απαρτίζουν. Όλοι εμείς, είμαστε σάπιοι, όχι το σύστημα. Επίσης ότι σύστημα και να εφαρμόσουμε, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να γίνουμε σαν τους Σουηδούς ή τους Ελβετούς εάν δεν αλλάξουμε νοοτροπία. Τόσο τα παιδιά σε ότι αφορά την παιδεία, όσο οι καθηγητές, οι εφοριακοί, οι επιχειρηματίες, ο λαός και η κυβέρνηση.
Πως θα γίνει αυτό, όταν από παιδί μαθαίνεις στο «ρουσφέτι» και στην βολικό κι εύκολο δρόμο; Πως θα γίνει αυτό όταν γνωρίζεις ότι πρέπει να πατήσεις επί πτωμάτων γιατί έτσι κάνουν όλοι, αλλιώς είσαι απλά το επόμενο θύμα; Απλά, δεν θα γίνει. Με τα υπάρχοντα συστήματα, εκπαίδευσης δεν υπάρχει ελπίδα. Σε οποιοδήποτε επίπεδο το «λαμόγιο» επιβιώνει. Απλά, μην σας πούνε ότι αυτό είναι έτσι παντού, και τους πιστέψετε! Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο λάθος.
Μεγαλώνοντας στην Ελλάδα, είχα την εντύπωση ότι δεν υπάρχει περίπτωση να γίνουν αλλαγές Το σύστημα είναι όπως είναι, έτσι θα συνεχίσει να είναι, να χειροτερεύει κατά βάση. Ακρίβεια, πληθωρισμός δεν έχουν τρόπο επίλυσης αφού το περιβάλλων στο οποίο ζούμε χαρακτηρίζεται κυρίως από την διαφθορά και το εφήμερο κέρδος. Είναι σίγουρο ότι οι πολίτες συνήθως είναι τα θύματα. Το κράτος με τον τρόπο του, τους «επιβάλει» την παρανομία.
Σε όλο αυτό το σκηνικό λοιπόν είναι δύσκολο να έχεις ακόμη και την ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Κυρίως γιατί δεν έχεις δει φως, ή τουλάχιστον εγώ μέχρι να διδαχθώ για το Ιρλανδικό θαύμα δεν είχα «δει το φως». Κι όμως, η Ιρλανδία απέδειξε περίτρανα, ότι παρά τις θεωρίες που θέλουν το χρήμα να συσσωρεύεται σε στενούς κύκλους, τις Η.Π.Α. να δημιουργούν εντάσεις όπου κι όποτε θέλουν, την κακή κατάσταση της Ε. Ε. τα προβλήματα με τις γείτονες χώρες, αλλά κυρίως παρά όλα τα εσωτερικά προβλήματα που είχε στα τέλη της δεκαετίας του 80′ κατάφερε να γίνει μια από τις δυνατότερες οικονομίες στην Ευρώπη, με πολύ υψηλό βιωτικό επίπεδο.
Τι είναι αυτό που έδωσε την δύναμη σε αυτό το κράτος να κάνει ένα τέτοιο άλμα; Η απάντηση είναι απλή. Οι πολίτες. Η κυβέρνηση. Και οι δύο μαζί. Οι πολίτες γιατί ψήφισαν και υποστήριξαν νομοσχέδια, τολμηρά, που οδήγησαν την Ιρλανδία έξω από το αδιέξοδο. Το θαύμα λοιπόν έγινε. Μέσα σε δέκα χρόνια η αλλαγές ήταν δραματικές. Οπότε υπάρχει τρόπος. Δεν υπάρχει θέληση προφανώς οι Έλληνες δεν θέλουν καμιά αλλαγή. Και η αλλαγή γίνεται από τα απλά πράγματα. Πριν ακόμη ζητήσουμε νέες κυβερνήσεις ή αδιάφθορους πολιτικούς, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τον εαυτό μας και τον στενό μας περίγυρο. Είμαστε όσο τυπικοί πρέπει; Είμαστε παραγωγικοί; Κυρίως, σεβόμαστε τους συμπολίτες μας και το κράτος; Όχι. Δεν το κάνουμε. Έχουμε ελπίδες για αλλαγή; Όχι, γιατί τα παιδιά, όπως μάθαμε κι εμείς, μαθαίνουν στο πρόσκαιρο κι όχι στου ουσιαστικό.
Θα σας γράψω μια απλή ιστορία, που δείχνει έντονα την διαφορετική νοοτροπία που έχουν οι Σκανδιναβοί. Ένας φίλος του πρώτου μου συγκάτοικου, στο Μιλάνο, είχε πάει για erasmus στην Σουηδία. Στην μέση του εξαμήνου, ο καθηγητής έλαβε στο τμήμα διαγώνισμα. Αφού έγραψε τα θέματα στον πίνακα, τα αρίθμησε έτσι ώστε να μην χρειαστεί να γράψουν τις ερωτήσεις από την αρχή στις κόλλες αναφοράς τα παιδιά και βγήκε από την τάξη. Πράγμα αδιανόητο για τους Ιταλούς φοιτητές. Την επόμενη στιγμή, οι Ιταλοί, πέντε στο σύνολο, μαζεύτηκαν στον ίδιο πάγκο κι άρχισαν να αντιγράφουν περιγελώντας τον καθηγητή που έκανε τέτοια ανοησία. Οι άλλοι μαθητές, οι Σουηδοί, τους κοίταξαν περίεργα αλλά δεν έδωσαν σημασία. Ο καθηγητής ενημερώθηκε από τέσσερις μαθητές, Ιρλανδούς, το ίδιο απόγευμα, για την πράξη τον Ιταλών. Το είχε καταλάβει κι ο ίδιος όμως οι μαθητές του έσπευσαν να του πιστοποιήσουν, το πασιφανές: οι Ιταλοί είχαν αντιγράψει. Στο επόμενο διαγώνισμα, ο καθηγητής είχε 6 επιτηρητές σε ένα τμήμα 80 ατόμων. Οι 2 είχαν στηθεί πίσω από τους Ιταλούς, ενώ οι άλλοι τέσσερις παρακολουθούσαν μόνο αυτούς, από απόσταση. Ο καθηγητής δεν το έκανε θέμα αρχικά. Οι Ιταλοί το κατάλαβαν από την επίμονη επιτήρηση που είχαν στο δεύτερο διαγώνισμα, κι από το κήρυγμα που τους έκανε στο τέλος του εξαμήνου ο καθηγητής. Επίσης, υπήρχε μια γενικότερη αποστροφή των Σουηδών απέναντι τους, μετά από αυτό το συμβάν, χωρίς όμως να προβούν ποτέ σε ακραίες πράξεις.
Το τραγικό στην παραπάνω ιστορία, είναι πως ο διηγείτης της ιστορίας, ήταν υπερήφανος για την πράξη του. Ήταν εξυπνάδα αυτό που έκανε, και θα το ξανάκανε Κι όλοι ήμασταν σύμφωνοι ότι στην Ιταλία θα το έκαναν όλοι αυτό, κι ότι ο καθηγητής δεν υπήρχε περίπτωση να βγει από την τάξη. Στην Ιταλική κοινωνία, αν μπορούσες να το κάνεις, να κλέψεις με κάποιον τρόπο, και δεν το έκανες ήσουν απλά ηλίθιος, σχεδόν περιθωριακός. Θα σου έλεγαν ότι είσαι και υπερόπτης και βλάκας, αφού μπορείς να κάνεις κάτι τέτοιο, κάτι παράτυπο και δεν το κάνεις. Την ανάλυση της παραπάνω ιστορίας την αφήνω σε εσάς, απλά σας λέω ότι η Ελληνική νοοτροπία είναι ίδια με αυτή τον Ιταλών σε παρόμοια θέματα.
Με βάση τα παραπάνω δεν υπάρχει ελπίδα. Κι όμως ο φίλος μου, ο Χημικός, μου την έδωσε! Έχει λέει ένα νεογέννητο παιδάκι κι έναν ανιψιό που πάει έκτη τάξη δημοτικού. Τον βοηθάει στα μαθήματα του, μαθηματικά και φυσική. Συχνά συζητούν για διάφορα θέματα, κυρίως γι αυτά που απασχολούν την καθημερινότητα ενός παιδιού. Ο φίλος μου, έχει μείνει άφωνος από τις απαντήσεις που παίρνει από έναν μαθητή δημοτικού, ο οποίος συναναστρέφεται με πολλούς ξένους στο Internet, σε αγγλικό chatroom και διαβάζει blogs, news και forums κυρίως για Games & Cracks. Το Ελληνικό στοιχείο δεν λείπει ούτε από εδώ. Θα έπρεπε κάποιος να του έχει πει, ότι τα πειρατικά προγράμματα είναι παράνομα και καλό είναι να τα αποφεύγουμε. Παρόλα αυτά, σε πολλά κοινωνικά θέματα έχει απόψεις εντελώς διαφορετικές από αυτές των γονέων του, γιατί τα ερεθίσματα που έχει είναι εντελώς διαφορετικά και προέρχονται από πολλές διαφορετικές γωνιές του κόσμου. Παγκοσμιοποίηση! Το μεγαλείο της! Το χάσμα με τους γονείς του, με την προηγούμενη γενιά είναι ακόμη μεγαλύτερο, αισθητά μεγαλύτερο από πριν. Όπως λέει και η διαφήμιση: «Στην μητέρα σου το είπες;». Ε λοιπόν αυτά τα παιδιά είναι η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Ας ελπίσουμε ότι το χάσμα θα γίνει τόσο μεγάλο κάποια στιγμή που δεν θα μπορέσουν να επηρεαστούν σε τέτοιο βαθμό από εμάς, κι ότι θα γίνουν καλύτεροι άνθρωποι. Θα γνωρίσουν ότι, κάπου αλλού, υπάρχουν άνθρωποι που κατάφεραν να φτιάξουν μια κοινωνία λίγο καλύτερη από την δική μας, και τότε ίσως τους μιμηθούν.

Advertisements

Read Full Post »

Το πρόβλημα είναι ένα και μόνο. Λέγεται “ρουσφέτι”. Κι όλοι, κι εγώ κι άλλοι έχουμε κάνει χρήση του. Δεν είμαι σε θέση να κρίνω κανένα, κι η αλήθεια είναι ότι είμαι προσκολλημένος περισσότερο στα πρόσωπα, τους ηγέτες παρά στα κόμματα και τις ιδεολογίες που αυτά εκφράζουν. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν πιστεύω ότι υπάρχουν τέτοιες ιδεολογίες στην σημερινή Ελλάδα. Τι σημαίνει σοσιαλισμός; Είναι σοσιαλιστές οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ; Ενώ της Ν. Δ. είναι κεντροδεξιοί; Όχι, για εμένα είναι όλοι ίδιοι. Δεν αλλάζει τίποτε, στα σημαντικά θέματα: Ασφαλιστικό, Παιδεία, Εξ. Πολιτική, κτλ. Είναι όλοι, πάνω κάτω ίδιοι.
Γιατί δεν τους αλλάζουμε; Όμορφα να τους αλλάξουμε, αλλά όταν ψηφίζει ο “λαός” δεν ψηφίζει ούτε καν τον κεντρικό ηγέτη. Σε μια παράταξη, υπάρχουν οι συνειδητοί πολιτικοί, σπάνιο είδος φυσικά, και υπάρχουν και τα “λαμόγια”. Μόνο που τα “λαμόγια” είναι η συντριπτική πλειοψηφία Έτσι πως είναι το σύστημα, εσύ ψηφίζεις αυτόν που θα σου κάνει το “ρουσφέτι” ο οποίος μπορεί να είναι “λαμόγιο” αλλά δεν σε ενδιαφέρει. Αυτό που σε ενδιαφέρει είναι πως η “δουλειά” σου θα γίνει άμεσα. Αλλιώς θα πρέπει να περιμένεις ή να πας στο άλλον σύντροφο για “δουλειά”.
Κι όλα τα παραπάνω μπορεί να φαντάζουν κακοήθειες αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι. Όταν όλοι σου οι ανταγωνιστές, κάνουν εκτεταμένη χρήση της πολιτικής εξουσίας, κάνεις κι εσύ, και πάλι δυσκολεύεσαι να πετύχεις τον στόχο σου! Κι αφού ξέρεις ότι δεν υπάρχει διαφορά, κι ότι είσαι πολύ μικρός για να αλλάξεις όλα τα σάπια μυαλά γιατί να μπεις στην διαδικασία; Ενώ εσύ θα κάνεις τον “ήρωα” οι άλλοι θα προχωρούν μπροστά. Θα σε πουν και μαλάκα στο τέλος, κι είναι απίθανο να μην ασχοληθούν μαζί σου στο μέλλον γιατί απλά δεν θα υπάρχεις. Βέβαια, τι νοιάζει εσένα τι κάνουν και τι πιστεύουν οι άλλοι; Άλλωστε η ζωή σου δεν θα έπρεπε να καθορίζεται από τέτοιες μικρότητες! Όταν τα παιδάκια του δίπλα όμως, πάνε Αγγλικά, Γαλλικά κι εσύ δεν έχεις χρήματα να τα στείλεις ούτε στα “Μαθηματικά” γιατί, το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα θέλει το παιδί επιστήμονα στην 3η λυκείου, χωρίς να του παρέχει τίποτα, τι θα κάνεις; Στην τελική, τι φταίει το παιδί; Τι θα φάει, τα ιδανικά σου;
Δυστυχώς η θεωρία από την πράξη διαφέρει πολύ. Όταν τρως μια ζωή “σφαλιάρες” βλέποντας τους ανίκανους να προχωρούν εις βάρος σου, μόνο και μόνο επειδή εσύ επέλεξες άλλη οδό, πονάει. Κι όσο είναι στις δικές σου πλάτες αντέχεις, όσο είναι στις πλάτες αυτών που αγαπάς δεν ξέρω κατά πόσο αντέχεις.
Έτσι λοιπόν, όταν έρχονται οι εκλογές, στην ουσία αυτός που παίρνει τους περισσότερους ψήφους είναι αυτός που παίρνει τους περισσότερους ψήφους. Δεν τον διάλεξα εγώ αυτόν τον κόσμο, αλλά ήρθα, είμαι εδώ και καλούμε να παίξω με τους κανόνες που βρήκα. Κι αυτό σας κάνει να πιστεύετε ότι είστε σάπιοι, καλός. Αν υπάρχει η αυτογνωσία ότι αυτός ο τρόπος λειτουργίας είναι “λάθος”, ακόμη καλύτερα τουλάχιστον δεν θα κοκορευόμαστε, κι όταν μας δοθεί η ευκαιρία θα επιλέξουμε “κάτι καλό” μπορεί και να το κάνουμε.
Έως τότε, όπως είπε κι ένας φίλος μου αστυνομικός, όταν τον ρώτησα τι θα κάνει αν τρομοκράτες κάνουν επίθεση στο αστυνομικό τμήμα (μου είπε ότι θα φύγει και θα πυροβολάει στον αέρα από τα 200 μέτρα, αντί να μείνει στην πύλη) “Γιατί να κλαίει η δική μου μάνα; Ας κλαίει του αλλουνού”. Ε, ας κλαίει του αλλουνού.

ps. Πριν γράψετε κανένα σχόλιο περί ηθικής κι αξιών, σας παρακαλώ κοιταχτεί τε στον καθρέφτη πρώτα.

Read Full Post »

Σήμερα, έστειλα ένα έμβασμα σε έναν προμηθευτή στο εξωτερικό. Η Εμπορική στην εμπορική τράπεζα η ταμίας, μου ζήτησε να υπογράψω ένα ένα χαρτί το οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ, μου έλεγε ότι όλες οι κινήσεις που κάνω είτε ως εταιρίας, είτε ως ιδιότης περνούν από το SWIFT στις Βρυξέλλες, στο οποίο έχουν πρόσβαση οι “αρχές” των Η.Π.Α. και το υπουργείο οικονομικών. Με ένα ειρωνικό χαμόγελο η κοπέλα στο ταμείο με ρώτησε αν συμφωνώ. Εσείς συμφωνείτε να γνωρίζει ένα ξένο προς εσάς κράτος, στην άλλη μεριά του πλανήτη ανά πάσα στιγμή, πιες τραπεζικές κινήσεις κάνατε; Ο λόγος αυτής της κατάφωρης καταπάτησης της privacy μου είναι ο πόλεμος ενάντια στην τρομοκρατία. Θα έπρεπε να είχε γίνει λαϊκή ψήφος για το αν δεχόμαστε η όχι κάτι τέτοιο ως κράτος, κι ως πολίτες. Φυσικά και το θεωρώ απαράδεκτο, όμως το μαθαίνω 5 λεπτά πριν πληρώσω τον προμηθευτή μου! Κι εκείνος τι φταίει να ταλαιπωρείτε; Κι έτσι υπογράφω και προσαρμόζομαι σε αυτήν την παράλογη συνθήκη που μου υποβάλλουν.
Για να προλάβω τους πιο πονηρούς, δεν έχει σημασία αν π.χ. η CIA θελήσει κάποια στιγμή να ψάξει τα στοιχεία κάποιου Έλληνα πολίτη και η Ε.Υ.Π. συνεργαστεί απόλυτα. Τουλάχιστον γίνεται στα “μουλωχτά” κι αν το αντιληφθεί το υποψήφιο θύμα, μπορεί να δράσει – θεωρητικά τουλάχιστον – νομικά εναντίων τους. Εδώ το πρόβλημα είναι ότι, τώρα ζητούν και την συναίνεση μου!
Θα ήθελα ο e-Lawyer να μας κατατοπίσει επί αυτού. Αφού οι αεροπορικές εταιρίες αντιστάθηκαν τόσο στην παραχώρηση στοιχείων στις Η.Π.Α. είναι δυνατόν να μην έχουν την δύναμη, οι τράπεζες να αντισταθούν σε έναν τέτοιο όρο; Φυσικά, εγώ πήγα στην εμπορική, είναι κι αυτό. Αν πήγαινα σας έμπορος λευκής σαρκός ή σαν τρομοκράτης, με μεγάλα ποσά, στην UBS, όλοι ξέρουμε ότι τα στοιχεία θα ήταν γραμμένα με χρυσά γράμματα σε κάποια θυρίδα που ούτε ο Θεός ο ίδιος δεν θα είχε πρόσβαση, κάπου στην Ελβετία.

Read Full Post »

            Το πρώτο και μάλλον το τελευταίο μου Post από την Σπάρτη! Έφτασα μια ημέρα πιο νωρίς. Μπαίνω αύριο. Σε λίγο θα πάω να δω τον μεγάλο τελικό ανάμεσα σε στον Παναθηναϊκό και την ΤΣΣΚΑ Μόσχας.

            Αν και μέχρι εχθές είχα πάρει την κάτω βόλτα, έφυγα χωρίς να χαιρετήσω κανένα φίλο, σήμερα από την στιγμή που πάτησα το πόδι μου στην Αθήνα πήρα τα πάνω μου. Ξαφνικά άρχισα να βλέπω τι θα κερδίσω από αυτήν την εμπειρία. Μπορώ να πω ότι υπάρχει ένας μικρός ενθουσιασμός και μια αγωνία για αύριο.

            Από την Αθήνα έφτασα στην Σπάρτη. Μετά από 3,5 ώρες λεωφορείο έφτασα στην Σπάρτη. Τι να πω για αυτήν την πόλη; Είναι η πόλη του Λεωνίδα και των 300. Τέλος. End of the story. Τα πάντα μου φαίνονται «παλιά». Έζησα 6 χρόνια στο Μιλάνο, προέρχομαι από μια επαρχιακή πόλη (Δράμα) και παρόλα αυτά η Σπάρτη μου φαίνεται εντελώς χωριό. Σίγουρα η άποψη μου δεν είναι ασφαλής μιας και είμαι εδώ μερικές ώρες μονάχα. Δεν σκοπεύω να μείνω και πολύ φυσικά. Όσο χρειαστεί μόνο.

            Το εστιατόριο που έφαγα το μεσημεριανό ήταν μέτριο. Στο menu είχε μια ταπεινή αναφορά στην ιστορία της πόλης. Έλεος, get over it, έγινε πολύ παλιά δεν μπορείς να πατήσεις σε αυτό! Τα κτήρια είναι άσχημα, αλλά εδώ που τα λέμε αναλογικά με τις Ιταλικές πόλεις, οι Ελληνικές είναι άσχημες έτσι κι αλλιώς. Παρόλα αυτά, αν βγάλεις του φαντάρους, που τους ξεχωρίζεις άνετα, λόγω αμφίεσης και κουρέματος, οι άλλοι  όλοι μοιάζουν σαν να ζουν σε ένα μεγάλο χωριό. Αυτή είναι η εντύπωση που μου δίνουν. Αν και μου έχουν μιλήσει πολύ άσχημα για την Σπάρτη, και τους κατοίκους της, σε ότι αφορά την αντιμετώπιση τους στους φαντάρους, δεν έχω κανένα παράπονο για την ώρα. Ίσως είναι η πρώτη και τελευταία έξοδο στην πόλη αυτή. Αν πάρω 3ήμερη άδεια 90% θα φύγω στην Αθήνα. Μακάρι να μπορέσω να δω τον Τελικό του Champions League! Να στηρίξω την ομάδα μου (AC Milan) από κοντά μετά από σχεδόν 1 χρόνο (από τότε έχω να πάω στο San Siro).

            Το μόνο πραγματικά θετικό που είδα, είναι οι κοπελίτσες. Ενώ στην βόρεια Ελλάδα, έχουμε πολλές κοπέλες με «χοντρή περιφέρεια», εδώ οι περισσότερες μοιάζουν να είναι «στιλάκια». Ομορφούλες και πολύ κακοντυμένες, αν και μετά από αυτά που είδα στο Greendelwald τίποτα δεν με εκπλήσσει πλέον!

            Αν μου έλεγαν να ζήσω εδώ θα έδενα μια μαύρη πέτρα γύρω από τον λαιμό μου και θα έπαιρνα τον δρόμο για το πιο κοντινό λιμάνι.

            Δεν ξέρω αν είναι, πάντως οι περισσότεροι μοιάζουν άξεστοι.

Read Full Post »

Οι Γαλλικές προεδρικές εκλογές θα σημάνουν τέλος εποχής για την Γαλλία με τον τρόπο που την γνωρίζουμε σήμερα. Το σημαντικότερο γεγονός για τους Γάλλους είναι η αποχώρηση του Jacque Chirac από την Γαλλική αλλά και διεθνή πολιτική σκηνή. Έμμεσα επηρεάζουν και την Ελλάδα, κυρίως μέσο του ενταξιακού προγράμματος της Τουρκίας.

Οι υποψήφιοι για την διαδοχή του κ. Chirac είναι οι: François Bayrou, Jean-Marie Le Pen, Ségolène Royal και Nicolas Sarkozy. Ας δούμε λίγο πιο προσεκτικά τις πεποιθήσεις και τα πολιτικά κόμματα που αντιπροσωπεύουν οι υποψήφιοι πρόεδροι.

Ο François Bayrou είναι ο εκπρόσωπος του κεντρώου κόμματος “UDF(Union pour la Démocratie Française) από το 2006. Το UDF πρεσβεύει τον φεντεραλισμό στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Από Ε.Ε. το UDF θα ήθελε να δει μια Ευρώπη βασισμένη στο Αμερικάνικο μοντέλο, Ηνωμένα Πολιτείες Ευρώπης (United States of Europe). Στο τρέχων μοντέλο διακυβέρνησης (θεωρητικά) η εξουσία είναι συγκεντρωμένη στο συμβούλιο της Ε.Ε. , το οποίο παίρνει αποφάσεις και καθορίζει τις ακριβείς κατευθύνσεις για κάθε κράτος μέλος. Σε ένα φεντεραλιστικό μοντέλο κράτους, τα μέλη έχουν μεγαλύτερες ελευθερίες. Στην ουσία μιλάμε για ένα πολύ πιο ρεαλιστικό μοντέλο διακυβέρνησης με βάση την υπάρχουσα κατάσταση στην Ε. Ε. . Αν κρίνουμε από την ιστορία του κόμματος που ακούει στο όνομα Valéry Giscard d’Estaing, ιδρυτής και πρωτοστάτης των κεντρώων της Γαλλίας, το κόμμα θα είναι κάθετα αρνητικό σε ότι αφορά το θέμα της Τουρκίας και την ένταξη αυτής στην Ε. Ε.

Ο JeanMarie Le Pen είναι ο εκπρόσωπος του ακροδεξιού κόμματος της Γαλλίας, “NF” (Front national). Οι προτάσεις του “NF” μπορούν να συνοψιστούν στις εξής:

  1. Επιστροφή σε ηθικές και θρησκευτικές αξίες (π.χ. απαγόρευση εκτρώσεων, γάμων μεταξύ ομοφυλόφιλων, κτλ)
  2. Μεγαλύτερη (έως πολύ μεγαλύτερη) αυτονομία από την Ε.Ε. κι άλλους διεθνής οργανισμός (IMF, NATO, κτλ.)
  3. Επιστροφή της θανατικής ποινής (Death Penalty)
  4. Επιβολή δασμών στις εισαγωγές προϊόντων από ξένες χώρες και απομάκρυνση ξένων κεφαλαίων από την Γαλλία.

Από έναν πολιτικό που το 1995 είχε προτείνει ανοιχτά την απομάκρυνση 3.000.000 ξένων, μη Ευρωπαίων, από την Γαλλία δεν θα περίμενε κανείς να στηρίξει την προσπάθεια της Τουρκίας ή οποιασδήποτε άλλης χώρας στην Ε.Ε. .

Η Ségolène Royal είναι η εκπρόσωπος του σοσιαλιστικού κόμματος “PS” (Parti Socialiste). Η κ. Ségolène Royal είναι η πρώτη γυναίκα στην ιστορία της Γαλλικής Δημοκρατίας που θα αντιπροσωπεύσει ένα «μεγάλο» κόμμα στις προεδρικές εκλογές. Έχοντας απασχολήσει πολλές φορές τα Γαλλικά ΜΜΕ η σχέση με τον σύντροφο της, η κυρία Royal είναι ένα από τα δημοφιλέστερα πρόσωπα στην Γαλλική πολιτική σκηνή. Βασίζεται πάνω στο καινούριο μοντέλο πολιτικού, όπου οι πολίτες ψηφίζουν τον εκπρόσωπο ενός κόμματος κι όχι την πολιτική που πρεσβεύει παραδοσιακά. Δεν πάρει επίσημα θέσεις σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και οικονομικών, αποφεύγοντας έτσι τις κριτικές. Έχει ασχοληθεί περισσότερο με κοινωνικού περιεχομένου θέματα (εκπαίδευση, καταπολέμηση της εγκληματικότητας, βία στην τηλεόραση, κτλ.). Δεν έχει πάρει επίσημη θέση ούτε καν σε σχέση με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Ούτε λόγος για την Τουρκία ακόμη. Υπάρχει γενικότερα η πεποίθηση ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί σημαντικά θέματα εξωτερικής πολιτικής με σθένος.

Ο Nicolas Sarkozy θα είναι ο εκπρόσωπος του “UMP” (Union pour un Mouvement Populaire), το κέντρο-δεξιό κόμμα της Γαλλίας. Ίσως ο πιο γνωστός σε μας Γάλλος πολιτικός μετά τον Chirac. Υπουργός εσωτερικών της Γαλλίας έως τις 14 Ιανουαρίου 2007, έδειξε είδη τα προσόντα του, στους Γάλλους πολίτες με μεταρρυθμίσεις που δεν τον έκανα ιδιαίτερα αγαπητό στους πολίτες, αλλά που (κατά γενική ομολογία) η Γαλλία χρειάζεται απεγνωσμένα. Μάλιστα αυτός που τον εμπόδισε να ολοκληρώσει το έργο του, ήταν ο ίδιος ο Chirac. Η κατάσταση στο εσωτερικό του κόμματος τον τελευταίο καιρό ήταν θολή. Ο Chirac ακολουθούσε γραμμές οι οποίες δεν υποστηρίχτηκαν ανοιχτά από το κόμμα μετά το 2004. Η υπόθεση της ένταξης της Τουρκίας είναι η πιο γνωστή αλλά όχι η μόνη. Ο Chirac υποστήριξε την ενταξιακή πολιτική της Τουρκίας από την αρχή, ενώ το “UMP” με πρωτοστάτη τον κύριο Sarkozy ήταν κάθετα εναντίων.

Τουρκία

Παρόλα αυτά οι Τούρκοι θα ήθελαν τον κύριο Sarkozy στην κυβέρνηση. Ο λόγος είναι η καταγωγή του. Ο Nicolas Sarkozy κατάγετε από Εβραϊκή οικογένεια. Ο παππούς του μάλιστα ζούσε στην Θεσσαλονίκη! Αυτό το γεγονός σε συνδυασμό με την θετική που έχει ο Γάλλος πολιτικός απέναντι στις Η.Π.Α. δίνει ελπίδες στους Τούρκους για μια πιο θετική αντιμετώπιση.

Ελλάδα

Στην Ελλάδα αλλά και σε κανέναν άλλον πέραν από τις Η.Π.Α. δεν συμφέρει μια πιθανή εκλογή του JeanMarie Le Pen. Οι Η.Π.Α. θα αποκτήσουν σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι μιας διχασμένης, δυσκίνητης, γεμάτης με εσωτερικά προβλήματα Ε.Ε. .

Στην περίπτωση που εκλεγεί η κα Royal θα έχουμε δύο γυναίκες στο τιμόνι των δύο δυνατότερων Ευρωπαϊκών χωρών. Αν κρίνουμε από την στάση της κα Angela Merkel σε θέματα εξωτερικής πολιτικής κι από την αντιμετώπιση της κα Royal, θα έχουμε μια στασιμότητα σε ότι αφορά την λήψη αποφάσεων αλλά σίγουρα και μια πιο ήπια πολιτική αντιμετώπιση κρίσεων. Αυτό μπορεί να αποβεί μοιραίο αλλά και σωτήριο, ανάλογα με τις καταστάσεις που θα κλιθεί να αντιμετωπίσει η Ε.Ε..

Πιστεύω πως ο François Bayrou είναι η καλύτερη λύση για τους τρίτους. Δεν έχει το σθένος που έχει ο Nicolas Sarkozy αλλά μπορεί να φέρει έναν καινούριο αέρα και να διαγράψει μια καινούρια πορεία στην Ε.Ε. παρότι είναι ο μόνος εκ των πολιτικών που προανέφερα που έχει απορρίψει κι επίσημα την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. . Επίσης έχει δηλώσει πολλές φορές την αντίθεση του με την ένταξη της Αγγλίας στην Ε.Ε. καθώς, υποστηρίζει, πως διχάζει την Ε.Ε. κι εξυπηρετεί «ξένα» συμφέροντα (Η.Π.Α.). Ήταν ένας από τους πιο θερμούς υποστηρικτές του Ευρω-συντάγματος, έχει δηλώσει πολλές φορές ότι η Γαλλία θα πρέπει να παίξει έναν πιο ηγετικό ρόλο στο πολιτικό Ευρωπαϊκό στερέωμα.

Ο Nikolas Sarkozy είναι η καλύτερη λύση για τους Γάλλους, αλλά είναι ζήτημα αν θα μπορέσει η πιο συντηρητική Ευρωπαϊκή κοινωνία να αντέξει τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν για αρχίσει η ανάκαμψη της οικονομίας. Αυτήν την φορά, εάν ο κ Sarkozy κερδίσει τις εκλογές δεν θα τον εμποδίσει κανείς να ολοκληρώσει το έργο του, για μια πιο ανταγωνιστική και φιλελεύθερη οικονομικά Γαλλία, ενώ είναι σίγουρο ότι θα πάρει πολύ αυστηρά μέτρα σε ότι αφορά τους αλλοδαπούς και την μετανάστευση. Το πρόβλημα για την Ε.Ε. είναι ότι ο Sarkozy, εάν πλαισιώσει τις Η.Π.Α. στην εξωτερική πολιτική που ασκούν, στην ουσία θα μείνει η Γερμανία μόνη της ενάντια σε Αγγλία και Η.Π.Α. στην διεθνή πολιτική σκηνή. Μια τέτοια εξέλιξη θα υπονομεύσει κάθε ελπίδα της Ε.Ε. για πρόοδο. Παρόλα αυτά δεν υπάρχουν σαφείς στοιχεία για την πορεία που έχει σκοπό να ακολουθήσει ο αμφιλεγόμενος Γάλλος πολιτικός.

 

Αυτό το άρθρο είναι συνέχεια του προηγούμενου με τίτλο: Τουρκία, Ελλάδα & Ε.Ε.

Read Full Post »

Εδώ και μερικές ημέρες έχει κυκλοφορήσει ένα κείμενο, γραμμένο στην Αγγλική γλώσσα αρχικά, μεταφρασμένο στα Ελληνικά από Έλληνες χρήστες. Στο κείμενο που προαναφέρω, γίνεται μια ανάλυση, θεωρητική για το πώς δημιουργούνται κοινότητες και το πώς πρέπει να αντιμετωπίζονται τα προβλήματα που έχουν αυτές. Ακολούθησε συζήτησε στην λίστα ταχυδρομείου LGU (Linux Greek Users) την οποία μπορείτε να δείτε εδώ.
Μπορεί αρχικά να μοιάζει ένα όμορφο κείμενο, στοχεύμενο(?) κι ελκυστικό αλλά, με την μικρή εμπειρία που έχω στον χώρο, είναι το λιγότερο ουτοπικό. Σε καμιά περίπτωση δεν θέλω να κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου, απλώς βρίσκω την κίνηση «κακή» γιατί, πιστεύω, είναι καταδικασμένη.
Πρώτα από όλα, δεν έχω έρθει σε επαφή με τα άτομα που πρεσβεύουν το κείμενο αυτό, όχι με όλους.. Αλλά πολλοί από αυτούς σε καμιά περίπτωση, όταν έκανα εγώ ερωτήσεις πριν από χρόνια, δεν ακολούθησαν την γραμμή του. Ειρωνεία, έτσι δεν είναι;
Στο επίμαχο κείμενο γράφει, «δεν υπάρχουν χαζές ερωτήσεις». Πολύ όμορφα, ερωτήσεις όπως: «Γιατί να βάλω Linux» είναι εκ των προτέρων χαζές. Αν γνωρίζεις εσύ γιατί να πας στην Αθήνα τότε γιατί ρωτάς εμένα; Βρίσκω καθαρά προσωπική επιλογή το τι λειτουργικό θέλει να τρέχει ο καθένας στον υπολογιστή του. Στην τελική κι εγώ από hobby ξεκίνησα και τα βρήκα μπαστούνια τις πρώτες φορές που έβαζα RedHat 7.3 (αν θυμάμαι καλά).
Με τα χιλιοειπωμένα θέματα «γιατί Ubuntu κι όχι Gentoo» τι γίνεται; Πως τα αντιμετωπίζουμε; Με ακόμη ένα flamewar σε forum & IRC; Με καλή συμπεριφορά, θα εκφράζω τις απόψεις μου 10 φορές την εβδομάδα;
Το να απαντούν και οι αρχάριοι σε ερωτήσεις άλλων αρχάριων, είναι πολύ καλό. Σε κανάλια όπως το #linuxhelp γίνεται αυτό. Μπορεί όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό όσα τα Gentoo Forums, με διαφορά την πλησιέστερη στο κείμενο κοινότητα που γνωρίζω.
Επίσης, αυτό το μέρος του «ας απαντήσει κι ας είναι λάθος» δεν το καταλαβαίνω. Αν δεν είμαι σίγουρος για κάτι, το εκφράζω «Ξέρεις δεν το έχω κάνει ποτέ, αλλά λογικά ισχύει το Χ», το να απαντήσω σε ένα ερώτημα λανθασμένα δεν είναι καλό σε καμιά περίπτωση!
Η ευγένεια δεν έκανε κακό ποτέ σε κανένα, το αντίθετο μάλιστα. Αλλά όταν είσαι active helper μετά από λίγο, πραγματικά σου τελειώνει η ευγένεια. Με λίγη εμπειρία από την ερώτηση καταλαβαίνεις σε τι επίπεδο βρίσκεται ο χρήστης. Αν δεν έχει όρεξη να διαβάσει, ένα κείμενο που θα του δώσεις, είναι ανώφελο. Κι είναι ανώφελο γιατί οι ερωτήσεις του δεν θα σταματήσουν ποτέ.
Αυτήν την στιγμή, είμαι κι εγώ ένα newbe στον κόσμο του OpenBSD και στο κανάλι #openbsd του #Freenode έχω πολύ καλή αντιμετώπιση. Το ότι ξέρω 5 βασικά πράγματα από Linux δεν σημαίνει τίποτε σε ένα περιβάλλον όπου ο μέσος όρος χρηστών είναι πολύ πιο «προχωρημένος» από εμένα. Γενικότερα το Freenode έχει καταφέρει να περάσει μια «σωστή» πολιτική στα κανάλια του. Την μια φορά που μπήκα στο #linux@GRnet με έβρισαν 2 nicknames με τον χειρότερο τρόπο μόνο και μόνο επειδή εξέφρασα την άποψη μου. Το αστείο είναι ότι, πιθανότατα, είναι μέλη του Hellug που θα στηρίξουν στα μάτια των τρίτων αυτήν την τόσο «όμορφη» προσπάθεια. Σε αυτό το περιβάλλον δεν «πιάνει τόπο» μια τέτοια κίνηση.
Και γιατί η ευγένεια και οι ανοχές εξαντλούνται εύκολα και γιατί δεν υπάρχει το ανάλογο υπόβαθρο. Μια μικρή επίσκεψη στις λίστες LGU & Hellug θα σας πείσει.
Τώρα αν η ερώτηση είναι, εσύ τι κάνεις γι’αυτό; Η απάντηση είναι, τίποτα! Απλά κρίνω κι ακολουθώ τους υπόλοιπους μέσα στον γενικότερο χαμό. Το #linuxhelp θα μπορούσε να γίνει καλύτερο, γιατί έχει λιγότερο και περισσότερο έμπειρους χρήστες σαν operators. Το #linux ούτε για «πλάκα». Τα Forums έχουν είδη πολύ πιο ελαστική πολιτική, ειδικά αυτά των «καινούριων» διανομών, γιατί έχουν ακολουθήσει το παράδειγμα της κοινότητας Gentoo.
Πιστεύω πως ένα WiKi όπου θα μπορούν οι πιο έμπειροι να γράφουν κείμενα, είναι ότι καλύτερο. Κάτι σε web 2.0 τέλος πάντων, με σωστή αρχειοθέτηση και κατάλληλη διαφήμιση. Από εκεί και πέρα, δεν νομίζω πως η κατάσταση στο IRC και στις Mailing Lists μπορεί να αλλάξει.

Read Full Post »

Big Brother in the UK – ?

Το άρθρο της Καθημερινής γράφει:

ΛΟΝΔΙΝΟ. Σύστημα ελέγχου και καταγραφής κάθε παιδιού για να γίνει γνωστό στις αρχές το ενδεχόμενο μελλοντικής ανάπτυξης εγκληματικών τάσεων προβλέπει ο νόμος που παρουσίασε χθες η κυβέρνηση Μπλερ. Ο νόμος καταδικάστηκε από τους Βρετανούς Συντηρητικούς ως «τρέλα του πανταχού παρόντος κράτους».

Ολα τα παιδιά στη Βρετανία θα ελέγχονται σε διάφορες φάσεις της ζωής τους για παράγοντες όπως οι σχολικές τους επιδόσεις, το αν κάνουν «κοπάνες» από το σχολείο και το αν κάνουν χρήση παράνομων ουσιών ή κατάχρηση νομίμων ουσιών. Θα υπάρξει δε, πρόγραμμα στενής παρακολούθησης των παιδιών που θεωρείται ότι έχουν «προδιάθεση» επειδή οι γονείς τους έχουν πάει φυλακή ή είναι ναρκομανείς.

Ο νόμος, ο 53ος της κυβέρνησης Μπλερ σχετικός με τη δημόσια τάξη περιλαμβάνει επίσης τη συλλογή δειγμάτων DNA από όλους όσοι προσάγονται για οποιοδήποτε λόγο στην αστυνομία. Η προσθήκη εκατοντάδων χιλιάδων επιπλέον ατόμων στη βάση δεδομένων DNA επικρίθηκε από τον σκιώδη υπουργό εσωτερικών των συντηρητικών Ντέιβιντ Ντέιβις. Ο Ντέιβις δήλωσε ότι οι συντηρητικοί έχουν «σοβαρές και έντονες ανησυχίες» για τη διεύρυνση της βάσης δεδομένων DNA και κατέκρινε τις προτάσεις που αφορούν τους ανηλίκους. «Το πανταχού παρόν κράτος τρελάθηκε» είπε ο εκπρόσωπος των συντηρητικών.

Τα μέτρα διευρύνουν επίσης την επιβολή διά βίου περιοριστικών όρων σε όσους εγκληματούν κατ’ επανάληψη, διάταξη που βρίσκεται σε ισχύ από το 2004. Επίσης, τα δικαστήρια αξιολογούνται σε κατάταξη ανάλογα με την αποτελεσματικότητά τους ενώ η αστυνομία αποκτά συσκευές που αναζητούν βόμβες μέσα στο πλήθος. Κάποια από τα μέτρα, όπως αυτά που αφορούν τη νέα έμφαση στη θεραπεία των ψυχικών νοσημάτων και των εξαρτήσεων μέσα στις φυλακές, έγιναν ευμενώς δεκτά από την αντιπολίτευση.

Δεν είναι κάπως «υπερβολικό» για μέτρο κατά της τρομοκρατίας;

Read Full Post »

Older Posts »